Х.Бөхманд: Надад олдмооргүй

Хэн нэгэнд
сэтгэл хэрэггүй юм шиг санаж
Үд дундын модны дор
Үсээ навчтай нь
Ширэлдүүлж суулаа.
Шоргоолж зөөсөн мэт
Аниргүйн дунд түжрэж
Шуналаа идэхээс өөр
Хоолгүй болохдоо хашгирч
Дууны минь цоцроонд уртсах
Сүүдэр таатай байлаа ч
Духанд минь
Сэрүү таттал ирэх
Намар алга байлаа.
Гурангадсан нохойн нүд шиг
Нуурын усанд нь
Ганц дүрс цухуйх нь харин
Үхэсэн гэж сэтгэсэн
Өөрийн минь
Амьд яваагийн гэрч байлаа:
Би - тэр
Мэлхий урж байгаа
Чөтгөрт
Хачин их итгэдэг ээ...

2014,5,15 Tokyo...

Х.Бөхманд: Дэргэд чинь баймаар...

Дэргэд чинь баймаар...
Гэнэн омоглон зангаа алганд чинь гээмээр
Гэр дүүрэн хүмүүсийг гэзэгний чинь салхиар хийсүүлмээр
Гиюүрсэн найрагчаар хундаганд чинь архи болж цалгимаар...

Дэргэд чинь баймаар...
Зулын эрвээхий шиг харцны чинь гэгээнд дэвтэрмээр
Зуун өдрийн уйтгараа ганц энэ үдшээр солимоор
Зургийн хөөрхөн харандаа болгож уруулаа хацарт чинь хүргэмээр...

Дэргэд чинь л баймаар...
Даашинзын хормой ярах салхи шиг исгэрмээр
Дэнжийн цэцгэсийн дэлвээн дээр гараа ялдамхан хүргэмээр
Дэргэд чинь өөрийнхээ гандахыг л хармаар...
...

Х.Бөхманд: Хайр минь, би чамайг зурна

Хайр минь
Би чамайг зурна
Хөвгүүдийн нүд дагаж эргэлдсэн
Хөөрхөн бөмбөрцөгийг зурна
Хаврын цас уяраасан мөрийг чинь зурна
Харах бүрд гэгээхэн ертөнцийг зурна
Хайр минь
Би чамайг зурна
Үүлэн чөлөөний сарны өнгөөр зурах биш
Өргөө гэрийг минь гийгүүлэгч сэтгэлийн чинь өнгөөр зурна
Өдөр шөнийн салхины өнгөөр зурах биш
Өр өрөө дулаалах хайрын өнгөөр зурна

Хайр минь
Би чамайг зурна
Дуу алдам агшин даашинзын хормойгоор сэхэгдэж
Дурлалын гэгээн аялгуу сэтгэл эмзэглүүлсэнийг зурна
Цагаан бороо ороход цэцэрсэнийг чинь зурна
Цагын бороо арилахад цэцэглэсэнийг чинь зурна
Хайр минь
Би чам...

Х.Бөхманд: Үзэг цаас

Хэрэв чи үзэг байсан бол
Өөрийнхөө нэрийг л зурна
Бө-гөөр эхлэх цагаан толгой
Бүдэг бадагхан харагддаг бол
Будаг юүлж хадаж байхдаа чи хайран
Цаас цоортлоо аагтай байхдаа би чинийх...

Хэрэв чи цаас байсан бол
Өөр охины нэрийг л зурна
Өнгөтэй л харагдах тэр л үсэг
Үлээх салхи шаагих бороонд ч арчигдахгүй бол
Хийсэж сэмрэмгүй ном болохдоо чи гоё
Үзэг шаттал галтай байхдаа чи бүр минийх...

2013,2,2 Tokyo
...

Х.Бөхманд: Ээжийн минь өглөө


Хөөрхий буурал Ээжийн минь өглөө

Хөдөөгөө баярлуулж эхэлдэг байсан...

Үүр цайх, хүүгээ харах хоёрт л

Баян эхэлдэг байсан...

Үүргэлсэн бүх юмсыг соцоочихоос хичээн

Үг нь сүүгээр ивлэж эхэлдэг байсан...

Тулгын гал өрвистэл амьсгаа нь дээрддэг ч

Тунамал нартай Ээжийн минь өглөө

Энхийн хадагтай эхэлдэг байсан...

Хоног шөнөдөө дуг зүүрмэглэхэд

Хотоо манасан зүүд нь хүртэл өглөө байсан...

Хөөрхий буурал ээжийн минь өглөө

Хөдөөгөө баярлуулж эхэлдэг байсан...

Үүр цайх, хүүгээ харах хоёрт л

Баян эхэлдэг байсан...



1998 Он,бүрдэн
...

Х.Бөхманд: Уулын оройн сүм

Уулын оройн сүм
Унтаад сэрсэн хүүхэд шиг эвшээнэ
Сүржигнэх салхинд хонх нь жингэнэхэд
Сүрэг хэрээ хэлийг нь цөмнө

Ширгэсэн худагны нь амсар дээр
Шинэхэн ховоо цоорхой хэвтэнэ
ширхийн навч Тэнгэрийн зарлиг мэт хийсэн буухад
Шээх мэлхий юу ч тоохгүй үсэрч эргэцнэ

2013,11,23 Токио

Х.Бөхманд: Ганцаар алхах дуртай

Ганцаар алхах дуртай
Харах нүдэн сонсох чих минь өөрийнхөөрөө байг аа
Хаа төрсөн хэний хүү вэ гэж өөрөөсөө дандаа асууж байг аа
Хавь төсрөөс ангид өөртөө өөрөө олдож байг аа
Хаанд ч олдомгүй жаргал энэ л агшинд бүтэн байг аа

Ганцаар алхах дуртай
Хайрын дальтай шүлэг минь хөвөрч байг аа
Хан дэлхийн таталтаас жаахан ч гэсэн салж байг аа
Хамт алхана гэвэл сүүдэртэйгээ алхаж байг аа
Харж байтал гол үдээр биед минь орж байг аа

Ганцаар алхах дуртай
Ган зун дүн өвлөөр адуундаа яваа аавын минь
Исгэрч л ирээ нь харагдаж байг аа
Галынхаа дэргэд хүүгээ санасан ээжийн минь
Залбирч л сууга...

  Х.Бөхманд: Ийм нэгэн шөнө

Х.Бөхманд: Би

Би олон хүний дунд явж сууж
Би олон ярианы дунд унтаж сэрэх юм...
Ийм, бас тийм гэж
Өөрийгээ ойлгох эс ойлгохын дунд амьдрах юм...
Толинд харахаар төрхөө мэдэж
Толиноосоо салахаар дүнг нь санах юм...
Нүд минь сохор
Худал үнэнийг харчхаад
Бас гэрэлтэй...
чих минь дүлий
Хов жив тогтдоггүйдээ тэр үү
Бас сажламтгай...
амнаас минь алт унадаг
Үгний билүү болоогүйдээ тэр үү
Баc зузаан...

Хамраар минь халуун хүйтэн хоёр гоождог
цус нулимсыг минь орлон гадагшилж байгаадаа тэр үү
Бас гашуун...
Аав ээжийн минь зохионгуй
Авсан шинж олсон төөрөг минь энэ
Өөр хэнд ч давтагдахгүй
Хамгийн сайн хамгийн муу хүндээ би.....

Х.Бөхманд: Эзэн

Би эзэн
Төрөхөөс мөлхөж харсан
Хана тулганыхаа эзэн
Дөрөөлөхөөс давхиулж чадсан
Он жилүүдийнхээ эзэн
Би эзэн
Дээлийн энгэрээс нь
Сүү үнэртсэн ээжээ
Хөхөж өссөний учир
Би баян эзэн
Тэнгэрлэг ухаанд нь
Дэлхий дайвалзсан дээдсээ
Шүтэн биширч явсны учир
Би баатар эзэн
Дэлэнгээ даахуйц наранд
Тоглож торнисны учир
Би гэрэл агаарын эзэн
Дэлхийд төрөлх хэлтэй
Жиргэж дүүлсний учир
Би Монголынхоо эзэн
Би эзэн
Үрсэн ч олсон ч
Цагийг алтаар сольдоггүй эзэн
Өөдлөсөн уруудсан ч
Өөрийгөө хүнээр орлуулдаггүй эзэн
Би эзэн
Хундагатай архиа уухдаа
Ерөөл хэлдэг өвөөтэй байдгаар
Би өргөн буянтай эзэн
Хурууд сүүгээ амсахдаа
Тэнгэ...